My hart is soos ‘n kamera:
Obskuur, maar nietemin
‘n lens wat alles raaksien
Wat kan haat en kan bemin
My hart is dikwels heilig
Dog soms is hy profaan
Sy roete is onvoorspelbaar
Dis geheim waarheen hy gaan
My hart klop dus gesplyt
Tussen liefde en verwyt,
Tussen goed en tussen kwaad
Tussen trou, en selfs verraad
My hart swaai soos ‘n pendulum
Dis min dat hy verstil
Dis min dat hy tot rus kom
Om die liefde se ontwil
My hart is altyd soekend
Al weet hy hy’s reeds tuis
En al vra hy duisend vrae
Word hy weinig verder wys
My hart wil als takseer
Hy wil inkyk in my siel
Maar dit wat hy daar raakloop
Kan soms mateloos verniel
My hart klop dus gesplyt
Tussen liefde en verwyt,
Tussen goed en tussen kwaad
Tussen trou, en selfs verraad
My hart swaai soos ‘n pendulum
Dis min dat hy verstil
Dis min dat hy tot rus kom
Om die liefde se ontwil

